Saturday, 29 November 2008

Virgilio, Bucoliche, Egloga IV, 4-10

" ... Ultima Cymaei venit iam carminis aetas,
magnus ab integro saeclorum nascitur ordo;
iam redit et Virgo, redeunt Saturnia regna,
iam nova progenies caelo demittitur alto.
Tu modo nascenti puero, quo ferrea primum
desinet ac toto surget gens aurea mundo,
casta fave Lucina; tuus iam regnat Apollo ... "

Friday, 29 August 2008

joachim du bellay (1522-1560), sonetto 26, 9-14

Roma è tutto il mondo e tutto il mondo è roma.
E se si chiamano con gli stessi nomi le stesse cose,
si potrebbe rinunciare al nome di Roma,
chiamandola con il nome della terra e del mare,
così anche il mondo può essere misurato su Roma,
poiché la pianta di Roma è la carta del mondo.

Saturday, 23 August 2008

francesco petrarca, familiarium rerum, vi, 2, 120-121


QUIS ENIM DUBITARE POTEST
QUIN ILLICO SURRECTURA SIT,
SI CEPERIT SE ROMA COGNOSCERE

(chi potrebbe dubitare che roma
resusciterebbe immediatamente
se cominciasse a conoscersi?)

Saturday, 2 August 2008

riversando il genio nel sacro fuoco di vesta




scandito il septimontium
inverate le virtù private
risalito il tevere per le celesti rotae
farsi infine cornucopia vivente
e, lare pubblico,
restituire a roma
il nutrimento ricevuto
proiettando dall'oculos luna/sol
tutte le virtù condivise
per l'incremento del bene comune

Monday, 28 July 2008

sacred twins















farro, sale e acqua



misteryum magnum et tremendum

aventino
celio
palatino
campidoglio
esquilino
viminale
quirinale

tarquinio il superbo
servio tullio
tarquinio prisco
anco marzio
tullo ostilio
numa pompilio
romolo/quirino

severitas - veritas
prudentia - salubritas
industria - pietas
honestas - humanitas
frugalitas - gravitas
dignitas - firmitas
auctoritas / comitas - clementia

abundantia aequitas concordia felicitas fides fortuna genio
hilaritas iustitia laetitia liberalitas libertas nobilitas ops
patientia pax providentia salus securitas spes uberitas
VIRTUS

saturno
venere
giove
mercurio
marte
sole
luna


Thursday, 24 July 2008

claudio rutilio namaziano, de reditu suo, I

























Exaudi, regina tui pulcherrima mundi,
inter sidereos, Roma, recepta polos;
exaudi, genetrix hominum genetrixque deorum:
Non procul a caelo per tua templa sumus.
Te canimus semperque, sinent dum fata, canemus:
Sospes nemo potest immemor esse tui.
Obruerint citius scelerata oblivia solem
quam tuus e nostro corde recedat honos.
Nam solis radiis aequalia munera tendis,
qua circumfusus fluctuat Oceanus;
volitur ipse tibi, qui continet omnia, Phoebus
eque tuis ortos in tua condit equos.
Te non flammigeris Libye tardavit arenis;
non armata suo reppulit ursa gelu:
Quantum vitalis natura tetendit in axes,
tantum virtuti pervia terrae tuae.
Fecisti patriam diversis gentibus unam;
profuit iniustis te dominante capi;
dumque offers victis proprii consortia iuris,
Urbem fecisti, quod prius orbis erat.
Auctores generis Venerem Martemque fatemur,
aeneadum matrem Romulidumque patrem.
Mitigat armatas victris clementia vires:
convenit in mores nomen utrumque tuos.
Hins tibi certandi bona parcendique voluptas:
quos timuit superat, quos superavit amat.

villa gregoriana, tivoli (roma)

iam adveniat tempus


Orazio, Carmen secolare



















Phoebe silvarum que potens Diana,
Lucidum caeli decus, o colendi
Semper et culti, date quae precamur
Tempore sacro,
Quo Sibyllini monuere versus
Virgines lectas pueros que castos
Dis, quibus septem placuere colles,
Dicere carmen.
Alme Sol, curru nitido diem qui
Promis et celas alius que et idem
Nasceris, possis nihil urbe Roma
Visere maius.

Cicero, De domo sua, 1





Cum molta divinitus, pontifices, a maioribus nostris inventa atque instituta sunt, tum nihil praeclarius quam quod eosdem et religionibus deorum immortalium et summae reipublicae praeesse voluerunt, ut amplissimi et clarissimi cives rem publicam bene gerendo religiones, religionibus sapienter interpretando rem publicam conservarent.

Wednesday, 23 July 2008

iovis omnia plena

veiovis: the roman "vajrapani"



the she-wolf, the buddha, the lama

Aristotele, Retorica - II



Quae valde longe sunt non timentur:
sciunt enim omnes, quod morientur;
sed quia non prope est, nihil curant.

Tuesday, 22 July 2008

C. Velleio Patercolo, anno DCCLXXXIII (30 e.v.)





















CXXXI. (...) Iuppiter Capitoline, et auctor as stator Romani nominis Gradiue Mars, perpetuorumque custos Vesta ignium et quidquid numinum hanc Romani imperii molem in amplissimum terrarum orbis fastigium extulit, uos publica uoce obtestor atque precor: custodite, seruate, protegite hunc statum, hanc pacem, eique functo longissima statione mortali destinate successores quam serissimos, sed eos quorum ceruices tam fortiter sustinendo terrarum orbis imperio sufficiant quam huius suffecisse sensimus, consiliaque omnium ciuium aut pia .


Livio, Ab Urbe Condita - Liber VIII


NON SIGNA, NON ORDINES SERVENT LATROCINII MODO CÆCA ET FORTUITA
PRO SOLLEMNI ET SACRATA MILITIA SIT

Discorsi sopra la prima Deca di Tito Livio, Libro III, 36


E puossi per questo testo adunque,
facilmente vedere se la milizia de' nostri tempi
è cieca e fortuita, o sacrata e solenne;
e quanto le manca a essere simile a quella che si può chiamare milizia; e quanto ella è discosto da essere furiosa ed ordinata, come la romana,
o furiosa solo, come la franciosa.

Niccolò Machiavelli

Lucrezio




È dolce, quando i venti sconvolgono le distese del vasto mare,
guardare da terra il grande travaglio di altri;
non perché l'altrui tormento procuri giocondo diletto,
bensì perché t'allieta vedere da quali affanni sei immune.

È dolce anche guardare le grandi contese di guerra
ingaggiate in campo, senza alcuna tua parte di pericolo.

Ma nulla è più dolce che abitare là in alto i templi sereni
del cielo saldamente fondati sulla dottrina dei sapienti,
da dove tu possa abbassare lo sguardo sugli altri e vederli
errare smarriti cercando qua e là il sentiero della vita,
gareggiare d'ingegno, competere per nobiltà di sangue,
e sforzarsi giorno e notte con straordinaria fatica
di giungere a eccelsa opulenza e d'impadronirsi del potere.

O misere menti degli uomini, o animi ciechi!
In quale tenebrosa esistenza e fra quanto grande pericoli
si trascorre questa breve vita! Come non vedere
che null'altro la natura ci chiede con grida imperiose,
se non che il corpo sia esente dal dolore, e nell'anima goda
d'un senso gioioso sgombra da affanni e timori?